اين نيز بگذرد

سینه‌ای برای شنیدن حرفهايي که دوست دارم بزنم

 
ماه گردون
ساعت ٧:٥٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٢ اردیبهشت ۱۳۸٧  

امروز تو KLCC نمایشگاه اختراعات و نوآوری مالزی بود و جماعت کثیری از ایران هم در این نمایشگاه شرکت کرده بودند و مدالهای رنگارنگ گرفته بودند... تنها دوربین موجود در نمایشگاه هم مال واحد مرکزی خبر بود که داشت گزارشی غرورانگیز تهیه میکرد. ایرانیهای شرکت کننده تحت حمایت ارگانی دولتی که فدراسیون نخبگان و نوآوران نامیده میشد شرکت کرده بودند... کمی آنسوتر تایوانی‌ها هم حضوری گسترده‌ای در قالب یک انجمن حمایتی (مانند ایرانی ها) داشتند.
در این میان چیزی که توجه من را جلب کرد نحوه حضور بود... اختراعات و نوآوریهای ایرانی در عین بی‌نظیر و جالب بودنشان همه در حد طرح و نمونه اولیه prototype بودند ولی آنسوتر تایوانی‌ها محصولاتشان همگی تجاری شده بود و به تولید انبوه رسیده بود و حتی محصولات خود را به بازدیدکنندگان می‌فروختند. هیچ کس هم ازشون فیلم و گزارش تهیه نمیکرد برای اینکه مردمشون به غرور کاذب احتیاج نداشتند!